و عنّى : معطوف است به « منّى » . بعض : مضاف ، فاعل براى « خفّف » . من : موصوله ، مضاف اليه براى « بعض » . قد سلفا : به صيغه ماضى ، الفش اطلاقى است ، صله و عائد براى « من موصوله » . ترجمه : و باش مخيّر در باقى حروف مشبّهة بالفعل . و به جهت اضطرار برخى از گذشتگان « منّى » و « عنّى » را مخفّف خوانده‌اند . شرح عربى : و كن مخيّرا ، فى الحاق النّون و عدمها ، فى الباقيات ، انّ و انّ و كانّ و لكنّ نحو و انّى على ليلى لزار و انّنى . و قال الفرّاء : عدم الحاق النّون هو الاختيار . و اضطرارا خفّفا ، نون ، منّى و عنّى بعض من قد سلفا ، من الشّعراء فقال : ايّها السّائل عنهم و عني * لست من قيس و لا قيس مني و الاختيار فيهما الحاق النّون كما هو الشّايع الذّايع ، على ، انّ هذا البيت لا يعرف له نظير فى ذلك بل و لا قائل . و ما عدا هذين من حروف الجرّ لا تلحقه النّون نحو : لى ، و بى و كذا خلا و عدا و حاشا قال الشّاعر : حاشاى انّى مسلم معذور . ترجمه و شرح : مصنّف گويد : در الحاق و عدم الحاق نون وقايه به بقيّه حروف مشبّهة بالفعل مخيّر هستى .